Rogério Lauria Tucci
A notícia da morte propalou-se somente depois das cerimonias fúnebres, pois, nem mesmo no último ato, ele quis incomodar amigos e discípulos. De modo simples e discreto, Rogério Lauria Tucci partiu na última sexta-feira.
Assim, era o Professor Tucci. Cordial, sempre disposto a ouvir a questão do aluno, a dúvida do colega, a estória do cartorário, o lamento do cliente. Era a personificação do advogado, o qual se podia esbarrar no balcão do cartório, ou ver na tribuna a sustentar elaboradas teses jurídicas.
Defensor combativo, sentia-se inconformado com a decisão judicial graças à incompreensão dos fatos, ou à errônea interpretação do Direito. Fazia a crítica à sentença, ao acórdão, mas não se ouvia falar mal do juiz, desembargador, ou ministro. Não substituía a vigorosa disposição de recorrer, de arrazoar, de contrariar a condenação, com o menoscabo a pessoas, ainda que negligentes no exame da prova, ou no estudo dos institutos jurídicos.
Se alguém perguntar qual advogado de litígios, nas últimas décadas, melhor compreendeu a advocacia como bem servir ao cliente, há de dizer seu nome, porque advogar era entregar-se à causa com a convicção de existir razão ao patrocinado, de o tribunal poder encontrar melhor solução para o caso, mais próxima da verdade, do equânime, ou da justiça.
Esta mesma energia do causídico mostrou-se essencial na Reforma Penal de 1984, porque trabalhava à noite em rascunhos, correções e emendas, mesmo após o fim das longas reuniões da comissão de juristas. No dia seguinte, trazia alterações que sistematizam os três anteprojetos de lei, bem como abarcavam as sugestões debatidas sobre a redação dos artigos.
Conheci-o quando eu era criança e frequentei sua casa pelas mãos de meu pai, amigo fraterno com quem compartilhou trinta anos de docência de processo penal na Faculdade de Direito (USP). Dele só assisti bondade com o próximo, na acepção franciscana do esforçar-se para entender o outro, sem a preocupação de ser compreendido.
Bom lembrar que a oração matinal - feita em voz alta, no quarto - correspondia à promessa diária de portar-se no reto caminho do justo, consoante as leis divinas e dos homens. Daí, talvez, conseguir manter-se tão sereno diante de vicissitudes que enfrentou na atividade acadêmica.
Nada abalou a impecável carreira, com obras que marcaram os estudos de direito processual, em particular, com as importantes contribuições que fez ao processo penal, a partir da releitura dos direitos individuais, consagrados pela Constituição de 1988. Soube ver naqueles preceitos a priori abstratos a concretude dos direitos do réu no processo criminal.
O seu falecimento importa muito mais do que a perda de um grande jurista. Significa o fechamento de um ciclo de cultores do direito processual afetos ao estudo de história e de história do Direito. A herança dessa cultura fica para seu filho, Professor José Rogério Cruz e Tucci, cujas aptidões todos conhecemos na cátedra e no foro.
Resta saber quem o substituirá na missão de propagar as ideias de liberdade jurídica e de processo penal, provenientes das lições dos Mendes de Almeida e afastadas da doutrina que se vinculou ao conceito de lide.
Para alguns, esta seria mera questão dogmática, para outros o cerne de erros judiciários gravíssimos, ocasionados por uma perspectiva formal do instrumento-processo, quando não vinculado à busca de verdade. Amostra de erro judiciário que não passou ao largo da visão crítica de Michel Foucault, para não falar de processualistas penais estrangeiros de hoje e de ontem.
Embora a denominada teoria geral do processo, pelo natural reducionismo que se propôs, tenha encontrado muitos adeptos, o Professor Tucci deixa, a quem quiser se aprofundar, as irreparáveis assertivas:
“Por outro lado, não se pode deixar de ter presente que o processo penal guarda, em qualquer caso – sem exceção, portanto -, o caráter de necessidade, tanto para atingir o efeito da punição do culpado como para preservação do ius libertatis, livrando-se o cidadão, quando indevida, da coação estatal.
Nele, como lembra, com propriedade, JOAQUIM CANUTO MENDES DE ALMEIDA, procura o Estado, por intermédio de funcionários especializados, a justa aplicação do Direito Penal normativo. E, nem os encarregados desse ministério público, cuja atuação é informada, também pela legalidade; nem os envolvidos na persecutio criminis, dado o vigor da regra de inevitabilidade, podem renunciar ao processo, não se reconhecendo, por isso, nenhuma relevância ‘às considerações subjetivas dos sujeitos que parecem personificar os dois interesses contrastantes’.
Daí a proclamada irrelevância processual da lide, no âmbito da jurisdição penal, à qual se faz, outrossim, alheia a contenciosidade” (Teoria do direito processual penal – jurisdição, ação e processo penal (estudo sistemático). São Paulo: Ed. RT, 2003, p 48).
Aqueles que, na leitura dos manuais, se viciaram hão de repetir tais palavras e enxergar com mais sofisticação o processo penal, desprezando raciocínios que não merecem se guardar na lembrança culta.
Olvidar o ruim é ter memória, como se diz em Martín Fierro. Lembrar-se do Professor Tucci, assim como da tradição que representa o seu pensamento, é tomar consciência de um passado essencial para a proteção dos direitos individuais.





sun win tối qua mình lướt lúc nghỉ tay, ban đầu cũng hơi nghi ngờ kiểu “lại thêm một trang nói cho hay thôi”; mà vào xem thì thấy họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, tiêu đề đặt sát nhau nên mình đọc lướt vẫn bắt được ý chính khá nhanh, không phải kéo lên kéo xuống nhiều để nối mạch; mình chỉ xem sơ qua phần giới thiệu, thấy có nhắc mốc ra mắt 2019 rồi kèm luôn chuyện giấy phép Isle of Man với PAGCOR ngay trong đoạn chữ, nên ít nhất là thông tin nền tảng được để ở chỗ dễ nhìn chứ không giấu kỹ; cảm giác như họ viết cho người bận,…
xx88 thì kiểu… ừ, nếu bạn chỉ cần vào xem nhanh cho biết mà không muốn lạc trong mê cung menu như mấy trang hay làm màu ấy, mình thấy dùng ổn; mình lướt tầm vài phút thôi mà vẫn bắt được ý vì họ chia nội dung theo từng khối, tiêu đề đặt khá rõ nên mắt quét một phát là biết đang ở phần nào, không phải đoán mò. Chữ cũng vừa phải. Không bị dồn chữ kín mít. Mình có nghía qua đoạn “giải đáp 5 thắc mắc” cho người mới, đọc lướt là hiểu đại khái mấy chuyện cơ bản kiểu giao dịch ngân hàng trong ngày họ nói là có hỗ trợ. Vậy là đủ…
thập cẩm tv ừ đúng kiểu mình cần đó, đang kiếm chỗ coi nhanh cho đỡ mất thời gian lục lọi nên mở lên là mình nhìn luôn cái khung phát trực tiếp, nó để ngay phần dễ thấy nên khỏi phải đoán bấm đâu. Mình ngồi xem thử một lúc thì đường truyền chạy khá ổn, hình Full HD lên mịn, không bị giật kiểu khó chịu nên coi trận đang căng cũng đỡ bực. Giao diện nhìn gọn gàng, chữ nghĩa vừa mắt, kéo xuống vẫn theo mạch nên không phải căng mắt tìm. Nói chung mình chỉ cần vậy thôi, xem được và thông tin sắp xếp rõ ràng. Mình thích nhất là mấy ô lịch thi…
nk88 farm ừ thì nãy mình cũng lướt thử trên PC như bạn nói, kiểu vào xem bố cục họ làm ra sao ấy mà thấy trang chia khối thông tin nhìn khá dễ theo dõi, kéo xuống vẫn không bị rối mắt nên định vị mục mình đang xem nhanh hơn mình nghĩ. Chuyển qua lại vài trang cũng ổn. Không bị ì hay đứng hình. Mình để ý họ có nhắc chuyện dùng mã hóa để giữ an toàn dữ liệu cá nhân, đọc qua thấy đỡ lăn tăn. Font chữ vừa mắt. Các tiêu đề đặt rõ. Menu nằm chỗ dễ thấy, mấy mục hiển thị sắp xếp thẳng hàng theo khung nội dung nên nhìn phát…
https://link-llwin.com/ ờ đúng kiểu đang bàn vụ “trang chủ chính thức” nên mình cũng lướt thử cho biết, xem họ trình bày thông tin ra sao. Trang vào khá nhanh, bố cục chia từng khối nên mắt không bị rối, kéo xuống là nắm được ý chính liền. Mấy mục trên menu đặt đơn giản, không phải đoán xem bấm cái nào để đọc phần cần tìm. Có điểm mình thấy ổn là họ để thông tin giấy phép PAGCOR với Curaçao ngay chỗ dễ nhìn, không kiểu giấu sâu dưới chân trang rồi bắt người ta mò. Nội dung dùng heading lớn, đọc lướt vẫn theo kịp vì đoạn nào ra đoạn đó. Mình thích mấy box thông tin…